Το Μανδράκι είναι η πιο «ιστορική» παραλία της Σκιάθου. Βρίσκεται στο βόρειο κομμάτι του νησιού, 14 χλμ από τη Χώρα, και οφείλει το δεύτερο όνομά της — Ξέρξης — σε ένα από τα πιο γνωστά ναυτικά περιστατικά της αρχαιότητας: το 480 π.Χ., ο περσικός στόλος του Ξέρξη που κατευθυνόταν προς τη ναυμαχία του Αρτεμισίου συνετρίβη σε μεγάλο μέρος πάνω στους υφάλους που υπάρχουν ακριβώς έξω από την παραλία, σε μια καταιγίδα. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ο Ξέρξης διέταξε να τοποθετηθεί μνημείο-σημαδούρα για προειδοποίηση πλοίων, ένα από τα πρώτα ναυτιλιακά σήματα στην ιστορία. Σήμερα έχεις κόκκινη-γκρίζα άμμο, διαυγή βαθιά νερά και ολοκληρωτική ησυχία.
Ιστορία 2.500 ετών κάτω από το νερό
Αν πηγαίνεις στο Μανδράκι, να ξέρεις ότι αυτό το κομμάτι θάλασσας είχε τον πρώτο τεκμηριωμένο ναυτικό συντριβισμό της ιστορίας. Το 480 π.Χ., στο πλαίσιο της Β’ Περσικής Εκστρατείας, ο στόλος του Ξέρξη ξεκίνησε από τη Μαγνησία για να πολεμήσει στο Αρτεμίσιο (Βόρεια Εύβοια). Στη διαδρομή, μια μεγάλη τρικυμία πέρασε και σύμφωνα με τον Ηρόδοτο πάνω από 400 περσικά πλοία συνετρίβη — πολλά από αυτά στους υφάλους έξω από το Μανδράκι της Σκιάθου.
Ο Ξέρξης, φημολογείται, διέταξε να στηθεί μνημείο ή πέτρινη σημαδούρα σε αυτό το σημείο ως προειδοποίηση σε επόμενα πλοία — το οποίο κατά πολλούς ιστορικούς είναι ένα από τα πρώτα τεκμηριωμένα ναυτιλιακά σήματα της ιστορίας. Ο όρμος γι’ αυτό αποκαλείται και «Λιμάνι του Ξέρξη». Σήμερα δεν φαίνεται τίποτα πάνω από το νερό, αλλά για όποιον κάνει αυτοψία ή καταδύσεις, οι ύφαλοι υπάρχουν ακόμα εκεί.
Πώς είναι σήμερα
Αν αφαιρέσεις την ιστορία, έχεις μια άγρια όμορφη παραλία. Άμμος γκρίζα-κοκκινωπή (από τη σύνθεση των πετρωμάτων του βορρά), νερά γαλάζια-καθαρά, πυκνό πευκοδάσος που φτάνει μέχρι το νερό. Δεν υπάρχει καντίνα πέρα από μία-δύο καλοκαιρινές, δεν υπάρχουν μεγάλα beach bar ή watersports — απλώς αμμουδιά και πεύκα. Το μήκος είναι γύρω στα 300 μέτρα, ήσυχο ακόμα και στο peak του Αυγούστου αν πας πρωί.
Κάτι που αξίζει να ξέρεις: οι πλαζ της βόρειας πλευράς (Μανδράκι, Ελιά, Αγίστρια) πιάνουν απευθείας το μελτέμι. Σε ήρεμες ημέρες η θάλασσα είναι τέλεια. Σε 5-6 μποφόρ βοριά, η αμμουδιά γίνεται άχρηστη για κολύμπι. Συμβουλή: έλεγξε καιρικό πριν ξεκινήσεις — να δεις το άνεμο από βορρά.
Πρόσβαση και πρακτικά
Η προσέγγιση γίνεται από τον κεντρικό δρόμο Χώρα–Κουκουναριές, όπου στρίβεις δεξιά προς Βιβλιοθήκη-Μανδράκι κάπου στο 11ο χιλιόμετρο. Ο δρόμος γίνεται χωματόδρομος τα τελευταία 2 χλμ, και τελικά σταματάει σε ένα parking στο ψηλό σημείο (δωρεάν, γύρω στα 30-40 αυτοκίνητα). Από εκεί είναι 15-20 λεπτά κατηφόρα μέσα σε πευκοδάσος μέχρι την αμμουδιά.
Δεν υπάρχει απευθείας λεωφορείο. Η στάση 23 του δημοτικού λεωφορείου είναι στο κοντινότερο σημείο του κεντρικού δρόμου και από εκεί χρειάζεσαι 40-50 λεπτά περπάτημα, κάτι που δεν ενδείκνυται τον Ιούλιο-Αύγουστο σε 35 βαθμούς. Με μηχανάκι ή αμάξι είναι η πιο ρεαλιστική επιλογή.
Στη διαδρομή αξίζει να συνδυάσεις και παραλία Ελιά, η οποία έχει κάπως περισσότερες υπηρεσίες, ή να ανέβεις στο Μοναστήρι του Ευαγγελισμού που είναι στον ίδιο κεντρικό δρόμο, 3-4 χλμ πιο πριν.